Tacerea, pentru omul prost, este socotita intelepciune.
Taciturnitas stulto homini pro sapientia est.
(Syrus, Sententiae)
Prostia fiecaruia se razbuna pe el insusi.
Sua cuique nocet stultitia.
(Plinius Junior, Epistulae)
Norocul ii favorizeaza si pe prosti.
Fortuna favet fatuis.
Prostul nu va avea niciun prieten.
Fatuo non erit amicus.
A te socoti atotstiutor este propriul pas spre prostie.
Credere te sapientem primus ad stultitiam gradus.
E o prostie sa fii suparat pe cineva care are putere mai mare decat tine.
Stultitia est ei te esse tristem, cuius potestas plus potest.
(Plautus, Casina)
Nu orice greseala trebuie sa fie socotita prostie.
Non omnis error stultitia est dicenda.
A nu vedea frunza in padure
Frondem in silvis non cernere!
(Ovidius, Tristia)
Nimic nu poate fi mai insuportabil decat un prost norocos.
Neque quidquam insipiente fortunato intolerabilius fieri potest.
(Cicero, De amicitia)
Nu poate lega trei cuvinte.
Tria verba non potest jungere.
Capul prost nici nu incarunteste, nici nu albeste.
Caput stultum nec canescit, nec albescit.
Cu prostii e mai bine sa nu ai de-a face.
Cum fatuis consilium ne habeas.
Prostul isi arata imediat mania.
Fatuus statim indicat iram suam.
Sa nu-i raspunzi prostului pe masura prostiei lui si nici sa nu devii asemenea lui.
Ne respondeas stulto juxta stultitiam eius, ne efficieris similis ei.
A face servicii altora si a-ti face tie rau, inseamna prostie si nu caritate.
Aliis prodesse et sibi nocere stultitia est, non caritas.
A face pe prostul e cea mai buna masura de prevedere in anumite situatii.
Stultitiam simulare loco prudentia summa est.
(Cato, Disticha Moralia)
Copy Protected by Chetan's WP-CopyProtect.