Cand vrei sa faci un bine cuiva, ai grija sa nu-i pricinuiesti vreun rau.
Tantum ne noceas, cum vis prodesse, videto!
(Ovidius, Tristia)
In zadar mai ceri ajutor de la cel cu care te-ai purtat urat.
Poenam a quo mereas, frustra praesidium petas.
Indrazni-va cineva sa afirme ca soarele e fals?
Solem quis dicere falsum audeat?
(Vergilius, Georgica)
Dezvaluirea adevarului starneste ura; lingusirea, numai prieteni.
Veritas odium parit; obsequium amicos.
(Terentius, Andria)
Cand sufletul este prea zbuciumat de diverse lucruri, ochii nu mai vad realitatea.
Caeci sunt oculi, cum animus alias res agit.
(Syrus, Sententiae)