Citate latine - Speranta

Fiecare om are o speranta. Spes sibi quisque.

De mai multe ori se intampla lucrurile neasteptate, decat acelea in care sperai. Insperata accidunt magis saepe quam quae speres. (Plautus, Mostellaria)

De multe ori, disperarea constituie un motiv de speranta. Saepe desperatio spei causa est. (Curtius, Historia Alexandri Magni)

Cat timp exista viata, exista si speranta. Dum vita est, spes est.

Cat traieste, omul trebuie sa spere. Omnia homini, dum vivit, speranda sunt

Sa nu lasi darurile sigure pentru o spe­ranta posibila. Incerta pro spe non munera certa relinque. (Avianus, Fabulae)

Speranta n-a disparut inca. Spes non fracta est.

Rar se intampla ca cel care-si faureste multe sperante sa nu reuseasca. Non potest fieri, ut non aliquando succedat multa temptanti.

Speranta este ultima mangaiere in nenorocire. Spes est ultimum rerum solatium. (Seneca Rhetor, Controversiae)

Sa nu uiti ca in situatii foarte grele e bine sa speri. Rebus in adversis melius sperare memento.

Speranta intr-un viitor mai bun este un leac impotriva necazurilor. Boni futuri spes malorum est remedium. (Balbus, Sententiae)

Speranta este numele unui bun nesigur. Spes incerti boni nomen est. (Seneca Philosophus, Epistulae)

Se clatina corabia, dar nu se scufunda. Fluctuat nec mergitur.

A doua speranta a puternicei Rome — (Ascanius). Magnae spes altera Romae. (Vergilius, Aeneis)

Speranta ii dezamageste pe multi care spera. Multos, qui sperant, decepit spes. (Plautus, Rudens)

Scurtimea vietii nu ne ingaduie sa ne faurim sperante de lunga durata. Vitae summa brevis spem nos vetat inchoare longam. (Horatius, Odae)

Eu nu cumpar speranta pe bani. (Nu dau lucrurile sigure pe ceva nesigur) Ego spem pretio non emo, certum pro incerta. (Terentius, Adelphoe)

Va veni o clipa fericita, la care nici n-ai sperat. Grata superveniet quae non sperabitur hora. (Horatius, Epistulae)

Bolnavul, cat mai respira, spera in insanatosire. Aegreto dum anima est, spes est. (Cicero, Ad Atticum)

Cine nu are ce spera nu are de ce dispera. Qui nil potest sperare, desperet nihil. (Seneca Philosophus, Medeea)