Soarta poate lua bogatiile cuiva, dar nu si curajul.
Fortuna opes auferre, non animum potest.
(Seneca Philosophus, Medeea)
Inca nu a apus soarele tuturor zilelor.
Nondum omnium dierum solem occidisse.
(Livius, Ab Urbe Condita)
Multora soarta le da prea mult, nimanui insa nu-i da cat i-ar trebui.
Fortuna multis dat nimis, satis nulli.
(Martialis, Epigrammata)
Este o mangaiere in nenorocire sa nu-ti cunosti soarta.
Saepe calamitatis solatium est nosse sortem suam.
(Curtius, Historia Alexandri)
Cum ne duce soarta.
Ut fata trahunt.
Aspirat primo Fortuna labori.
Norocul încurajează prima încercare.
(Soarta zâmbește la primul efort.)
(Vergilius)
Soarta nu descurajeaza pe omul viteaz prin loviturile ei.
Adversarium impetus rerum viri fortis non vertit animum.
(Seneca Philosophus, De providentia)
Soarta ii ajuta pe cei cutezatori.
Audentes fortuna iuvat.
(Vergilius, Aeneis)
Adversa fortuna magnos viros probat.
O soarta potrivnica pune la incercare pe barbatii de seama.
Fiecare om isi tine soarta in maini.
Sua cuique fortuna in manu est.
Fiul norocului (om foarte norocos).
Fortunae filius.
(Horatius, Satirae)
Soarta nu ia decat ceea ce a dat.
Nihil eripit fortuna, nisi quod dedit.
(Seneca Philosophus, De constantia)
Cu cat soarta se indarjeste mai mult, cu atat sa rezisti si tu mai mult.
Quo fortuna magis saevit, magis ipse resistis.
(Ovidius, Pontica)
Nu se stie ce poate aduce fiecare zi.
Quid quaeque dies ferat incertum est.
Asa i-a fost soarta (asa i-a fost scris).
Sic erat in fatis.
(Ovidius, Fasti)
Soarta nestatornica rataceste cu pasi nesiguri.
Passibus ambiguis fortuna volubilis errat.
Copy Protected by Chetan's WP-CopyProtect.