Cu cat soarta se indarjeste mai mult, cu atat sa rezisti si tu mai mult.
Quo fortuna magis saevit, magis ipse resistis.
(Ovidius, Pontica)
Este o mangaiere in nenorocire sa nu-ti cunosti soarta.
Saepe calamitatis solatium est nosse sortem suam.
(Curtius, Historia Alexandri)
Soarta ii ajuta pe cei cutezatori.
Audentes fortuna iuvat.
(Vergilius, Aeneis)
Adversa fortuna magnos viros probat.
O soarta potrivnica pune la incercare pe barbatii de seama.
Multora soarta le da prea mult, nimanui insa nu-i da cat i-ar trebui.
Fortuna multis dat nimis, satis nulli.
(Martialis, Epigrammata)
Asa i-a fost soarta (asa i-a fost scris).
Sic erat in fatis.
(Ovidius, Fasti)
Soarta nu ia decat ceea ce a dat.
Nihil eripit fortuna, nisi quod dedit.
(Seneca Philosophus, De constantia)
Nu se stie ce poate aduce fiecare zi.
Quid quaeque dies ferat incertum est.
Aspirat primo Fortuna labori.
Norocul încurajează prima încercare.
(Soarta zâmbește la primul efort.)
(Vergilius)
Inca nu a apus soarele tuturor zilelor.
Nondum omnium dierum solem occidisse.
(Livius, Ab Urbe Condita)
Fiul norocului (om foarte norocos).
Fortunae filius.
(Horatius, Satirae)
Soarta nestatornica rataceste cu pasi nesiguri.
Passibus ambiguis fortuna volubilis errat.