Cat de felurite sunt infatisarile prin care moartea il ameninta pe bietul muritor: marea, sabia, accidentele…
Quam varia leti genera mortalem trahunt: pontus et ferrum et doli.
(Seneca Philosophus, Hippolytus)
Nimeni nu poate scapa de moarte.
Mortem effugere nemo potest.
(Cicero, Philippicae)
Somnul este o imagine a mortii.
Somnus est imago mortis.
(Cicero, Tusculanae Disputationes)
Aceeasi moarte ne asteapta pe toti.
...sed omnes una manei nox.
Leacul impotriva mortii nu se gaseste in gradini.
Contra vim mortis non est medicamen in hortis.
Moartea inseamna sfarsitul necazurilor.
Finis miseriae mors est.
Suntem haraziti mortii atat noi, cat si toate ale noastre.
Debemur morti nos nostraque.
(Horatius, Ars Poetica)
Dupa moarte.
Post mortem.
Nimeni nu stie in ce moment va veni moartea.
Incertum est quo tempore mors ventura sit.
Dupa moarte nu mai exista nimic.
Post mortem nihil est.
Toti dorim sa fim laudati dupa moarte.
Omnes mortales sese laudarier optant.
(Ennius, Annales)
A plecat la stramosi. (A decedat.)
Abiit ad maiores.
A trait.
Vixit.*
*Formula prin care romanii anuntau decesul cuiva.
Moartea este sfarsitul firesc al vietii si nu o pedeapsa.
Mors naturae finis est, non poena.
(Cicero, Pro Milone)
Nu mai ajuta la nimic sa-i tii mortului cuvantari la mormant.
Nihil iuvat ad sepulcrum mortuo narrare logos.
(Plautus, Bacchides)
Cel care li-e drag zeilor moare tanar.
Quem di diligunt.
Adolescens moritur.
Somnul este ruda cu moartea.
Consanguineus Leti Sopor.
(Vergilius, Aeneis)
Moartea livida loveste cu acelasi picior in colibele saracilor si in palatele regilor.
Pallida mors aequo pulsat pede pauperum tabernas,
Regumque turres.
(Horatius, Odae)
Copy Protected by Chetan's WP-CopyProtect.