Am trăit și eu în Arcadia.
Et in Arcadia ego.
Arata nestatornicia fericirii.
Arcadia, regiune muntoasă din vechea Grecie, aflată în centrul Peloponesului, locuită de păstori, era considerată de poeţi un ţinut al vieţii idilice, fericite, un fel de rai pe pământ. În acest sens, cuvintele Et in Arcadia ego! „Şi eu am trăit în Arcadia!" exprimă regretul după o fericire pierdută.
Audi, vide, tace si gaudes esse in pace.
Ascultă, priveşte şi taci, dacă-ţi place să fii liniştit.
Fii fericit in mijlocul placerilor cat iti este cu putinta.
Dum licet, in rebus iucundis vice beatus.
(Horatius, Satirae)
Eu numar doar clipele fericite.
Horas non numero nisi serenas.
Fericirea intretine invidia.
Felicitas iracundiam nutrit.
(Seneca Philosophus, De ira)
Cunoastem fericirea numai atunci cand am pierdut ceea ce am avut odata.
Tunc, denique homines nostra intellegimus bona, quam quae in potestate habuimus ea amisimus.
(Plautus, Captivi)
Unde-i prea multa viclenie, acolo-i prea putina fericire.
Ubi plurimum calliditatis, ibi minimum felicitatis.
A insemna o zi cu o petricica alba (a socoti o zi fericita).
Albo lapillo notare diem.
Intelepciunea insasi ne arata ca nu toti cei buni sunt si fericiti.
Prudentia ipsa hoc videt, non omnes bonos esse etiam beatos.
(Cicero, Tusculanae Disputationes)
Nu sunt fericiti cei ale caror averi nu le cunoaste nimeni.
Nec sunt beati quorum divitias nemo novit.
(Apuleius, Metamorphoses)
Copy Protected by Chetan's WP-CopyProtect.